فقط دو کشور هنوز می‌تونن جنوبگان رو ادعا کنن

خلاصه

قطب جنوب جمعیت دائمی ندارد و با اینکه معمولاً «میراث مشترک بشریت» دانسته می‌شود، چند کشور در قرن‌های نوزدهم و بیستم بخش‌هایی از آن را ادعا کرده‌اند؛ ادعاهایی که گاهی روی هم افتاده‌اند. پیمان جنوبگان در سال ۱۹۵۹، با امضای آمریکا، شوروی و ده کشور دیگر، این قاره را برای پژوهش علمی و حفاظت از طبیعت کنار گذاشت و فعالیت نظامی، استخراج معدن و انفجار هسته‌ای را ممنوع کرد؛ حتی زباله‌ها هم نباید آنجا باقی بمانند.

این پیمان ادعاهای سرزمینی را لغو نکرد، بلکه موضوع را عمداً مسکوت گذاشت؛ بنابراین ادعاها هم واقعی‌اند و هم فعلاً قابل اعمال نیستند. کشورها همچنان در مناطق مورد ادعای خود یا در نقاط بی‌ادعا پایگاه می‌سازند. اگر ممنوعیت استخراج معدن در دههٔ ۲۰۴۰ بازبینی شود، با توجه به احتمال وجود نفت و ذخایر عظیم آب شیرین، اهمیت این اختلاف بیشتر خواهد شد؛ اما فعلاً جنوبگان یک پناهگاه طبیعی و مرکز پژوهش‌های علمی است.